225 அடி உயரத்தில் தாயின் மணிக்கொடி பாரீர்..

 “நம் மூவர்ணக்கொடியானது இந்தியாவின் ஒற்றுமையின் சின்னம். மக்கள் தங்களிடையேயான அரசியல் மற்றும் பல்வேறு வேற்றுமைகளைக்களைந்து நம் தாய்த்திருநாடான இந்தியாவின் முன்னேற்றத்திற்காக உழைக்க வேண்டும் என்ற கடமையை இது நினைவூட்டுகிறது. இத்தகு பெருமையுடைய நம் தேசியக்கொடியை உயரே.. மிக உயரே பறக்கச்செய்வது நமக்கெல்லாம் பெருமை தரக்கூடிய ஒன்றாகும்” நவிமும்பை மாநகராட்சியின் முதல் மேயரும் பாராளுமன்ற உறுப்பினருமான சஞ்சீவ் நாயக்கின் இந்த விருப்பத்தாலும் விடாமுயற்சியாலும்தான் இன்று நவிமும்பை மாநகராட்சியின் புதிய கட்டடத்தில் 225 அடி உயரக்கம்பத்தில் நம் இந்தியத்தாயின் மணிக்கொடி பட்டொளி வீசிப் பறந்து கொண்டிருக்கிறது. இது இந்தியாவிலேயே மிக உயரத்தில் பறக்கும் தேசியக்கொடி என்ற பெருமையுடையது.

கொடியைப்போலவே இக்கொடியைத் தன்னகத்தே கொண்டிருக்கும் நவிமும்பை மாநகராட்சியின் தலைமைச்செயலகமும் பல சிறப்பம்சங்களைக்கொண்டிருக்கிறது. முதலில் பேலாப்பூரில் அடுக்கு மாடி அலுவலகம் ஒன்றில் இயங்கி வந்த இச்செயலகம் தற்போது அதே பேலாப்பூரில் பாம் பீச் ரோடில் கில்லா ஜங்க்ஷனில் கட்டப்பட்டிருக்கும் புதிய கட்டடத்திற்கு இடம் மாறியிருக்கிறது. 

ஜெர்மன் தொழில்நுட்பத்துடன், நம் பாராளுமன்றம் மற்றும் ஜனாதிபதி மாளிகையின் சாயலுடன் கட்டப்பட்டிருக்கும் இக்கட்டடத்தில் மழை நீர் சேகரிப்பு, மற்றும் சூரிய ஒளிப்பிரதிபலிப்பை அதிக அளவில் தடுக்கும் anti-reflective tiles போன்ற சிறப்பம்சங்கள் உள்ளன. இதன் காரணமாக அறை சூடாவது தடுக்கப்பட்டு அதன் மூலம் குளிர்பதன எந்திரங்களின் உபயோகமும் அதன் விளைவாக மின்சார உபயோகமும் குறைக்கப்படுகிறது. அடிக்கும் வெய்யிலை வீணாக்காமல் அதிலிருந்து மின்சாரம் தயாரித்துக்கொள்ள சூரிய ஒளித்தகடுகளும் பதிக்கப்பட்டுள்ளன. இத்தகைய வசதிகளைக்கொண்ட ஒரே அரசு அலுவலகம் இதுதான் என்பதால் லிம்காவின் சாதனைப்புத்தகத்திலும் இடம்பெறக்கூடும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

இந்தியாவில் மொத்தம் பத்து இடங்களில் 207 அடி உயர தேசியக்கொடிக்கம்பங்கள் இருக்கின்றன. நவிமும்பையிலுள்ள கொடிக்கம்பம் அவற்றை விட 18 அடி கூடுதல் உயரம் கொண்டது. கொடிக்கம்பத்தின் எடை 12.5 டன்களாம்.இவ்வளவு உயரத்தில் பறக்கும் கொடி காற்றில் கிழிந்து போகாமல் இருக்கவேண்டும் அல்லவா? ஆகவே இதற்கென்றே பூனாவின் அருகிலுள்ள ரஞ்சன்காவ் என்ற ஊரில் ஸ்பெஷலாகத்தயாரிக்கப்பட்ட பாலியெஸ்டரில் இந்தக்கொடி உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் எடை சுமார் 48.9 கிலோ. இவ்வளவு எடையுள்ள கொடியை ஏற்றுவதென்பது மனித சக்திக்கு அப்பாற்பட்டது. ஆகவே இது இயந்திரம் மூலம் இயக்கப்படும் விஞ்சால் ஏற்றப்படுகிறது. ஒரு முறை ஏற்றவோ இறக்கவோ 7-9 நிமிடங்கள் பிடிக்கும் என்றும் கூறப்படுகிறது. 

பொதுவாக தேசியக்கொடி சூரிய உதயத்தின் போது ஏற்றப்பட்டு சூரிய அஸ்தமனத்தின் போது இறக்கப்பட்டு விட வேண்டும். ஆனால், இந்தக்கொடி 24x7 அதாவது எப்பொழுதுமே பறந்து கொண்டிருக்க விசேஷ அனுமதி அளிக்கப்பட்டுள்ளது. மிக உயரத்தில் காற்றின் வேகம் காரணமாக கிழிந்து போய்விடாமல் இருக்க சிறப்பு கவனத்துடன் பராமரிக்கப்படும் இந்தக்கொடி போதிய இடைவெளிகளில் மாற்றவும் படுகிறது. கடந்த ஒரு வருடமாகக் காற்றில் படபடவென்ற சிறிய ஒலியுடன் பட்டொளி வீசிப்பறக்கும் இந்தக்கொடியின் கீழ் நிற்கும்போது படமெடுக்க வேண்டுமென்ற உணர்வு கூட தோன்றாமல் நம் மனமும் ஜிவ்வென்று பறக்கும் உணர்வு ஏற்படுவதென்னவோ உண்மைதான்.

ஜெய் ஹிந்த்.. பாரதத்தாயை வணங்குவோம்..

சுயம்பு கணபதி - நவி மும்பை.

மராட்டிய மாநிலத்தின் தலைநகராம் மும்பையிலிருந்து சுமார், 28.8 கிலோமீட்டர்கள் தொலைவில் ‘நவி மும்பை’ என்றழைக்கப்படும் பகுதியில் இருக்கிறது ‘பன்வெல்’(Panvel). பழமை வாய்ந்த இந்த ஊரின் முன்னேற்றமடைந்த பகுதி ‘புதிய பன்வெல்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. இதன் கிழக்குப் பகுதியில் தானாகவே தோன்றி, அருள் பாலிக்கும் பிள்ளையாருக்கு கோயிலொன்று இருக்கிறது.

கோயிலின் முன் புறத் தோற்றம்.

‘அருள் மிகு சுயம்பு கணபதி திருக்கோயில்’ மிகவும் பழமையானது. சுமார் இரு நூறு வருடங்களுக்கு முற்பட்டதென்று சொல்லப் படுகிறது. அந்தக் காலத்தில் இந்தப் பகுதியில் காடுகள் மலிந்தும், சில இடங்களில் அது அழிக்கப்பட்டு விவசாயம் செய்யப் பட்டும் வந்தது.

அப்படி ஒரு நாளில், ‘திரு.அஷ்டம்கர் குடும்பி’ என்பவர் தனக்குச் சொந்தமான நிலத்தை, விவசாயத்திற்காக பண்படுத்திக் கொண்டிருந்தபோது, கலப்பையில் ஏதோ தட்டுப் படுவது போல் தோன்றியது. உடனே வேலையை நிறுத்தி விட்டு, ஆராய, பூமிக்குள்ளிருந்து பிள்ளையார் மற்றும் ஆஞ்சனேயர் சிலைகள் கிடைத்திருக்கின்றன.

மகிழ்ச்சியில் திக்கு முக்காடிப் போனவர் சின்னஞ்சிறு கோயிலொன்றை எழுப்பி, பக்திப் பெருக்குடன் வழிபடத் தொடங்கினார். பொதுவாகவே மராட்டிய மக்களுக்கு பிள்ளையார் விருப்பக் கடவுளாவார். அதற்கு ஒவ்வொரு வருடமும் மும்பையில் பத்து நாட்கள் பிரம்மாண்டமான முறையில் கொண்டாடப்பட்டு வரும் பிள்ளையார் சதுர்த்தி விழாவே சான்று.

சுயம்பு கணபதி.

ஆகவே, இங்கேயும் அங்காரக சதுர்த்தி, வினாயகர் சதுர்த்தி, கணேச ஜெயந்தி, சதுர்த்தசி தினங்கள் மற்றும், ஆஞ்சனேயர் ஜெயந்தி போன்ற தினங்கள் வெகு கோலாகலமாக கொண்டாடப்பட்டு வந்தன. சுற்று வட்டார மக்களைப் பொறுத்த மட்டில் இது அவர்களுக்கு ஒரு புனிதத் தலமாகவே விளங்கியது. காலப் போக்கில் சில தீய சகுனங்கள் தென்படவே கோவிலைப் புதுப்பிக்க வேண்டுமென்று கடந்த 1994 ஆம் ஆண்டு, சூன் திங்கள் இரண்டாம் தேதி, ‘திரு. கண்டால்கர் குடும்பிய’. என்பவரால் கோயில் புனருத்தாரணம் செய்யப்பட்டது.

அழகான சின்னக் கோயில்தான். சுயம்பு கணபதி வெள்ளிக் கவசம் சார்த்திக் கொண்டு அருள் பாலிக்கிறார். ஐம்பொன்னால் ஆன மூர்த்தியொன்றும் வழிபடப் படுகிறது. பிள்ளையார் சதுர்த்தி நடக்கும் இந்தப் பத்து நாட்களும் முன் மண்டபத்தில் அமர்ந்து தரிசனம் அளிக்கிறார். ஆஞ்சனேயருக்கு தனிச் சன்னிதி இருக்கிறது.

இந்தச் சன்னிதிகளுக்கு தெற்குப் பக்கத்தில் ஸ்ரீநிவாசப் பெருமாள் தேவியருடன் கோயில் கொண்டிருக்கிறார். இவர் இங்கே வந்த வரலாறை ஒரே வரியில் அடக்கி விட முடியாது. ‘ஸ்ரீ விஷ்ணு சஹஸ்ர நாம பாராயண சபை’யின் முயற்சியால் இவர் இங்கே வந்த பிற்பாடுதான் கோயில் இன்னும் சிறப்புற்றது என்றே சொல்லலாம். இப்போது கோயிலின் பராமரிப்பு சபையின் நிர்வாகத்திலும், திரு. நாகராஜன் அவர்களின் மேற்பார்வையிலும் செவ்வனே நடந்து வருகிறது. சபையின் நற்பணிகளையும், ஸ்ரீநிவாசப் பெருமாளையும் பற்றிய விரிவான பகிர்வு பின்பு எழுதப்படும்.

பிள்ளையார் சன்னிதியின் வடக்குப் புறத்தில் நாகராஜனுக்கும், ராணிக்கும் ஒரு சன்னிதி இருக்கிறது. ஆயில்ய தினங்களில் சிறப்பு அபிடேக ஆராதனைகள் நடத்தப் படுகின்றனவாம். அருகிலேயே கற்சிலைப் பிள்ளையார் ஒருவரும் இருக்கிறார். இந்த நாகராஜன் இங்கே வந்ததும் ஒரு சுவாரஸ்யமான சம்பவம்தான்.

ஐம்பொன் மூர்த்தியும், விழாவுக்கு வந்திருக்கும் பிள்ளையாரும்.

கோயிலில் சில துர்ச்சகுனங்களைக் கண்டு, கேரளத்திலிருந்து தாந்திரீகர்களை அழைத்து பிரச்சன்னம் பார்த்ததில், இந்த கோயில் இருக்கும் மனையில் பாம்பு ஒன்று வெகு காலமாக இருப்பதாகவும், அதனால், ஏற்படும் தோஷத்தை நிவர்த்தி செய்ய நாகராஜன், ராணி சிலைகளை வைத்து பூசிக்க வேண்டும் என்றும் உத்தரவு வந்ததாம். நாங்கள் போயிருந்த போது கூட அங்கிருந்த அரசமரத்தடியில் ஒருவர் படுத்து ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருந்தார். அவர் கோயிலின் செல்லப் பாம்பாம் J

இவர்களுக்குப் பக்கத்தில் நவக்கிரகங்களுக்கென ஒரு தனிச் சன்னிதி இருக்கிறது. இந்த இரண்டு சன்னிதிகளுக்கும் நடுவே துர்கா தேவிக்கும் ஒரு சன்னிதி எழுப்ப வேண்டி ஆரம்பிக்கப்பட்டு வேலைகள் நடந்த வண்ணம் உள்ளன.

 நவக்கிரக சன்னிதி. மத்தவங்கள்லாம் மறைஞ்சுக்கிட்டாங்க.

கோமாதா..(குளிக்க அடம் பிடிச்சு அழுதுக் கிட்டிருக்காங்கன்னு பராமரிக்கும் பையர் சொன்னார் :-)

பசு மடம் ஒன்றும் சென்ற வருடம் ஆரம்பிக்கப்பட்டு, ஒரு பசுவும் கன்றும் இங்கே நல்ல முறையில் பராமரிக்கப் படுகின்றன. ஒரு பையர் ரொம்ப அருமையா இதுகளைப் பார்த்துக்கறார். இன்னொரு பசு மழை முடிஞ்சதும் ஊர்லேர்ந்து வரப்போகுதாம். பன்வெல் ரயில் நிலையத்திற்கு வெகு அருகிலேயே இந்தக் கோயில் இருப்பதால் நகரின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்தும் மக்கள் வந்து செல்ல வசதியாக இருக்கிறது.

கோயிலில் நடந்து வரும் பூசைகளாவன:

ஸ்ரீ ராம நவமி,

அனுமன் ஜெயந்தி,

வைகுந்த ஏகாதசி,

ஸ்ரீ கிருஷ்ண ஜெயந்தி,

விளக்கு பூஜை,(ஒவ்வொரு மாதமும் பௌர்ணமியன்று நடத்தப் படுகிறது)

சங்கஷ்டி சதுர்த்தி (ஒவ்வொரு மாதமும்)

பிள்ளையார் சதுர்த்தி (ஒவ்வொரு வருடமும் பத்து நாட்கள்)

பாலாஜி திருக்கல்யாண உற்சவம்(ஒவ்வொரு வருடமும் ஜனவரித் திங்களில்)

நவராத்திரிப் பண்டிகை – அஷ்டமி, நவமி தினங்களில் சண்டி ஹோமம் சிறப்பாக நடத்தப் பெறுகிறது.

சஹஸ்ர நாம பாராயணம் – ஒவ்வொரு சனிக்கிழமையும்.

இந்தக் கோயில் திறந்திருக்கும் நேரங்கள்:

தினமும் காலையில் ஆறிலிருந்து பன்னிரண்டு மணி வரைக்கும். மற்றும் மாலையில் ஐந்திலிருந்து எட்டு மணி வரைக்கும்.


டிஸ்கி: வல்லமைக்காக எழுதினதை இங்கேயும் பகிர்ந்துக்கறேன்.